انسان زندانبان زبانی است که خود در آن زندانی است. هر واژه‌ای که می‌‌گوییم، هر جمله‌ای که می‌‌نویسیم حاوی ردپایی از تاریخ و فرهنگ است که پیش از ما وجود داشته است. ما گمان می‌‌کنیم که با سخن گفتن و نوشتن، اراده‌ی خود را ابراز می‌‌کنیم، اما در واقع اغلب در حال بازتولید همان قواعد و معناهایی هستیم که پیش از ما وضع شده اند.